Waarom jij alles oppakt (en waarom dat je uitput)

Je staat continu ‘aan’.

Je hoofd draait overuren. Dit moet nog. Dat moet geregeld. En als jij het niet doet… gebeurt het niet.

Dus je blijft het oppakken. Want: als jij het doet → komt het goed laat je het liggen → blijft het liggen geef je het uit handen → voelt het onrustig

En laten we eerlijk zijn: het gaat ook niet altijd zoals jij het wilt als je het loslaat.

Voor veel professionals is dit geen uitzondering meer, maar de norm.

Je doet veel. Voor jezelf én voor de ander.

Maar ergens begint het te wringen.

Je merkt dat je moe bent. Dat het veel is. En dat je het eigenlijk niet altijd zo wilt blijven doen.

“Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.” – Albert Einstein

Waarom je blijft oppakken

Wat hier vaak onder zit, is niet alleen drukte.

Het gaat ook over:

• verantwoordelijkheid voelen

• dingen goed willen doen

• overzicht willen houden

• anderen niet willen belasten

Allemaal kwaliteiten die je ver hebben gebracht.

Alleen… ze hebben ook een keerzijde.

Want zolang jij blijft oppakken, hoeft de ander niets te veranderen.

Wat er dan gebeurt

Misschien herken je dit:

Jij pakt het op → het wordt opgelost De ander laat het liggen → jij vult het op En zo blijft je patroon in stand

Niet omdat iemand dat bewust zo wil. Maar omdat het zo gegroeid is.

En eerlijk is eerlijk: jij houdt het ook in stand.

Er verandert pas iets als jij iets anders doet

Als jij het blijft doen, verandert er niets.

Dat vraagt dus iets anders van je dan nóg beter je best doen.

Het vraagt dat je:

• even niet direct in de actie schiet

• het ongemak verdraagt als iets blijft liggen

• gaat kijken wat er écht nodig is in de samenwerking
  

Heb je het gesprek al eens gevoerd?

In plaats van het opnieuw oppakken, zit de beweging vaak hier: Het gesprek aangaan

Niet vanuit frustratie, maar vanuit nieuwsgierigheid.

Bijvoorbeeld:

• Waarom pak ik dit eigenlijk steeds op?

• Waarom maak ik het mijn taak?

• Wat doet dit met mij? Wat levert het mij op? Wat kost het mij?

• Wat doet dit met onze samenwerking?

• Hoe kunnen we dit anders doen?

Dat gesprek is niet altijd makkelijk.

Maar het is wél de plek waar iets kan verschuiven.

Tot slot

De vraag is niet: hoe houd ik dit nog langer vol?

Maar: wil ik het zo blijven doen?

En wat gebeurt er als ik iets anders probeer?

Mijn ervaring is dat wanneer jij iets verandert, de ander bijna altijd meebeweegt. Niet per se meteen zoals jij wilt, maar er komt wel beweging. Actie geeft reactie. Als je merkt dat dit speelt, kan het helpend zijn om er niet alleen naar te kijken.

Soms ontstaat beweging juist in het vertragen en samen onderzoeken wat er onder zit.