Gedicht - Poem

Wie de storm wil trotseren, moet naar binnen stappen — terug naar de kern, waar stilte en helderheid ontstaan. We lopen. Laten achter en gaan verder. Vaak kijken we niet achterom. Misschien wel naar de mooie herinneringen, Liever niet naar de pijn of worstelingen

Toch kiezen mensen ervoor die stap wél te maken. Om even stil te staan. Waar ben ik trouw aan? Wat maakt wie ik ben? Doe ik wat ik doe omdat het klopt? En dan lopen we verder. De dag van vandaag is immers morgen voorbij. Als mensen zich door coaching lichter voelen, willen ze niet meer terug naar oud gedrag. Vaak is er nog angst: kan het weer gebeuren? Maar niet meer op dezelfde manier. De ervaring heeft je rijker gemaakt. Je kent jezelf beter, Je loopt anders – bewuster, niet meer onbewust. Angst om ‘pijn’ te krijgen en te voelen kun je niet voorkomen. Als we die willen vermijden, verkrampen we. Dan doen we niet wat we werkelijk willen. Dan leven we niet VOLUIT. We lopen verder met onze rugzak. Gevuld met ervaringen, pijn, genietmomenten en alles daartussen. Met onszelf — de plek die ons thuis is.

Kunst: L’Addition, 2025 van Elmgreen & Dragset  - Collectie Museum Voorlinden